« وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ » مشركان در كعبه مىآمذند و انواع طعام مىآوردند و مىفروختند و اهل مكة مىخريذند 2012 ، هم كافر و هم مسلمان ؛ چون مشركانرا از مسجد منع كردند ، شق ذلك على المسلمين ، بر مسلمانان دشوار شذ ؛ شيطان دلهاى ايشان غمناك گردانيذ و ايشانرا گفت : از كجا خوريذ ( 467 ) و چگونه عيش كنيذ ؟ ؛ چون ايشانرا از مسجد منع كردند كاروانها منقطع شذ ؛ مؤمنان گفتند : اى رسول خذا ! از تجارة ايشان و بيع و شرى ايشان ما را منفعتها مىرسيذ ؛ اكنون آن منافع از ما منقطع شذ و بازار ضايع گشت و تجارت هلاكت يافت و مرافقى 2013 كى ازيشان ما را نصيب بوذ منتفى شذ . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ . « وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً » در مصحف عبد اللّه مسعود « عائلة » مسطور است اى خصلة تعول عليكم اى تشقّ ، اگر بترسيذى كى بر شما منع ايشان از مسجد دشوار بوذ . « فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ » زوذ بوذ كى خذاى - تعالى - شما را توانگر گردانذ از فضل خوذ اگر خواهذ « إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ » عكرمه گويذ : توانگرى ايشان از فضل خذا آن بوذ كى بارانها . . . بايشان فرستاذ و نعمت ايشان بسيار شذ . مقاتل گويذ 2014 : فضل خذا آن بوذ كى اهل جدّه و صنعا و جرش از يمن مسلمان شذند . طعام بر پشت چهارپايان باهل مكة مىآوردند تا از آن خوف رستگارى يافتند . قتادة گويذ : خذاى - تعالى - جزيت بعوض بايشان داذ چنانك فرموذ 2014 : « قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ ( 468 ) [ . . . ] 2015 نشانم و با خوذ ببرم « تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً » از خدمت رسول برگشتند و چشمهاء ايشان اشك مىريخت . مجاهد گويذ : در حق بنى مقرّن معقل و سويد و نعمان منزل شذ . حسن گويذ : در حق ابو موسى و اصحابش منزل شذ ؛ و گفته‌اند : در شأن عرباض بن سارية فرموذ آمذ . و « لا على » عطف است بر « ضعفا » نه بر « محسنين » . « تفيض » گفت ، نه « يفيض » 2016 ، آن را جارى مجراي جمع كثير نهاذ . « أَلَّا يَجِدُوا » اى بسبب ان لا يجدوا « ما يُنْفِقُونَ » في مغزاهم ، يعنى گريه و حزن ايشان ازان سبب بوذ كى چيزى نمىيافتند كى در راه غزا صرف كنند از موزه و نعل و غير آن . « إِنَّمَا السَّبِيلُ » اى اللّائمة و العذاب ، يعنى ملامت و عذاب « عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ » بر آنانست كى در تخلّف از تو - اى محمّد ! - دستورى خواستند « وَ هُمْ أَغْنِياءُ » و ايشان توانگر